Kochani Parafianie,

Trzecia Niedziela zwykła w ciągu roku przynosi nam perykopę ewangeliczną ze Św. Marka (Mk 1,14-20), której głównym tematem jest wezwanie do nawrócenia, przyjęcia (do własnego życia) tajemnicy Królestwa Bożego i powołanie uczniów przez Pana Jezusa. Ich pójście za Mistrzem to odpowiedź na pierwsze wezwanie: to ich akt wiary, zaufania i zawierzenia Panu.

Wiara jako zjawisko w naszym życiu ma wiele wymiarów. Jest wiara naturalna: np. wierzę w to, co mówi reporter telewizyjny czy radiowy o jakiś wydarzeniach; wierzę "pogodynce", gdy zapowiada krótko - czy długo terminową prognozę pogody; wierzę nauczycielowi, że...; wreszcie aktem wiary jest, potwierdzana wieloma sytuacjami, deklaracja, że ktoś mnie kocha. Mogę wierzyć, że Pan Bóg JEST (jakaś siła, moc sprawcza itp); mogę wierzyć Panu Bogu, Jego Słowom i obietnicom, ale także mogę "wierzyć ku Bogu" (Credo in unum Deum) co oznacza, że jetem w drodze ku nawróceniu, ku życiu, ku spełnieniu, ku Bogu.

Ciekawym jest, że w Ewangelii Św. Marka, pierwszej spisanej Dobrej Nowinie o Panu Jezusie (powstała między 65 a 70 rokiem) jest On stale otoczony Uczniami (jak policzyli mądrzy ludzie, 76% wersetów mówi o słowach i czynach Pana Jezusa wypowiedzianych i dokonywanych w ich obecności). Uczniowie, ich reakcje i odpowiedź na nauczanie Pana Jezusa staje się nieodzowny tłem Dobrej (Radosnej) Nowiny. Jeśli pamiętamy,że jest to Opowiadanie Św. Piotra o Mistrzu z Nazaretu, to wezwanie do aktu (aktów!!!) wiary, zmiany stylu życia (nawrócenie) i pójścia za Nim staje się i dla nas wezwanie na każdy dzień.

Co więcej, każde opowiadanie Ewangelii realizuje się dla mnie tu i teraz na tyle, na ile rozumiem, że czas się wypełnił (w Osobie Chrystusa), aby przyjąć to, co zostało powiedziane, gdyż królestwo Boże jest obecne dla mnie, jeśli ja nawracam się i wierzę w Ewangelię. Słowo jest żywe, kto Je słucha - doświadcza, że sprawia to (tę rzeczywistość) co wyraża. Każdy, kto Je odrzuca doświadcza pustki, braku spełnienia i napełnienia; brak reakcji i milczenie Boga są bardziej wymownymi znakami zła, niż wszelkie słowa i próby przekonywania o jego istnieniu.

Pierwsze słowa wypowiedziane przez Pana Jezusa (por. Mk 1,15) podkreślają wartość chwili obecnej (nie jutro; nie wczoraj; DZIŚ), w której ryzykuje się wszystko. Ta świadomość stoi u podstaw każdego działania. Odpowiednia chwila nadchodzi - gdy nadchodzi godzina podejmowania decyzji. Momentem decydującym jest decyzja!

"Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!" (Mk 1,15).

Wezwanie WIERZCIE W EWANGELIĘ jest wołaniem Pana Jezusa, by Go przyjąć do własnego życia, gdyż to On jest dla nas Dobrą Nowiną. W Nim spełnia się obietnica z protoewangelii: "Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: 
ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę." (Rdz 3,15). On jest Tym, który przez Swe Zmartwychwstanie (nasz CHRZEST ŚWIĘTY! - por. nauczanie Św. Pawła Apostoła) pokonał szatana, grzech i śmierć - w Nim jesteśmy wezwani do życia - i to On jest gwarantem życia na wieki (bez końca!) w Królestwie Bożym.

Spodziewam się (niestety), że ci wszyscy, którzy wierzą w reinkarnację, tak modną wśród chrześcijan, na co wskazują badania socjologiczne (reinkarnacja to kołowrót wcieleń - pomysł na długowieczność zaczerpnięty z hinduizmu i buddyzmu, który jest reformą tego pierwszego) nie mają pełnej świadomość, czym dla nich kończy się odrzucenie zbawczej śmierci i Zmartwychwstania Pana Jezusa! Brak wiedzy (ignorancja) i przemyślenia tego, ważnego dla światopoglądu tematu, sprawia, że chcą dalej uczestniczyć, jak to określają hindusi w przeklętym kole wcieleń.

Zastanawiające jest to, że coś darowane Nam bez naszych szczególnych zasług (miłość i miłosierdzie Pana Boga), tak łatwo zamieniamy w katorgę zasługiwania (choćby kolejne wcielenia, by osiągnąć nirwanę, czy napięcie, które prowadzi do doświadczenia wzgardy sobą, by nie grzeszyć! - bo wciąż grzeszę i upadam!).

To On nas ZBAWIŁ - moją odpowiedzią na to przeświadczenie serca, ale i WYBÓR, są akty wiary, zawierzenia, przylgnięcia i pójścia za Nim (por. Mk 1, 16-20).

Pierwsi Uczniowie zostali powołani przez Pana Jezusa do niezwykłego zawodu: mają stać się RYBAKAMI LUDZI! (por. Mk 1, 17).

Trwa Tydzień modlitwy o jedność Owczarni Pana. Modląc się o jedność chrześcijan, módlmy się także o to, by nigdy w Kościele nie zabrakło powołanych do tego przedziwnego zawodu!

Życząc wielu łask i Bożego błogosławieństwa - proszę o modlitwę -

Wasz proboszcz, ks. Ireneusz

Wszystkich, którzy są nowymi mieszkańcami Parafii proszę o zgłoszenie (odpowiednia kartka na stoliku, lub e-mail do Parafii), że chcecie nas przyjąć po "Kolędzie" (dotyczy to także tych, u których nie byliśmy w ubiegłym roku).

Ostatnio byłem w gronie kilku Parafian na Pielgrzymce do Ziemi Świętej - na stronie:

http://picasaweb.google.com/przewodowa15

można obejrzeć zdjęcia z ciekawych miejsc z tej Pielgrzymki.

Zdjęcia z mojej poprzedniej Pielgrzymki (2006) mozna zobaczyć na stronie:

http://picasaweb.google.com/eirenaio

Zapraszam!

W aktualnościach:

- List pasterski Episkopatu Polski o szacunku dla ciała zmarłego i obrzędach pogrzebu (w przypadku kremacji);

- List apostolski Benedykta XVI w formie "motu proprio" Porta fidei ogłaszający Rok Wiary.

Nasza Parafia nosi tytuł Dobrego Pasterza - zadaniem dla nas staje się modlitwa o dobre i liczne powołania do stanu duchownego (czwartek wieczór); - opiekunem Pana Jezusa i Świętej Rodziny był Św. Józef (wtorki rano); - Święta Rodzina to cicha obecność Służebnicy Pańskiej (Nowenna i Msza zbiorowa do Matki Bożej Nieustającej Pomocy w środy wieczorem i kult Najśw. Maryi Panny w soboty). Tajemnica Bożego Miłosierdzia (czwartki rano) i Serca Pana Jezusa (piątki wieczór) zachęcają nas, by odpowiedzieć naszą miłością na Miłość Boga. Nie zapominamy o Kościele Cierpiącym - Msza Św. w intencji zmarłych w I Poniedziałki miesiąca, poprzedzona modlitwą różańcową. W pierwsze Piątki miesiąca odwiedzamy chorych ze spowiedzią i Ciałem Pana Jezusa.